وبلاگ علوم دامی دانشگاه زنجان
|
||
اين بيماري در كشورهايي كه وضعيت دامپزشكي خوبي دارند، در دامها مهار شده است و در بين انسانها نيز بسيار كم مشاهده ميشود.
اما در برخي از مناطق جهان ازجمله خاورميانه اين بيماري بسيار شايع است و به عنوان يكي از مناطق آندميك تلقي ميشود.
عراق آلودهترين كشور خاورميانه به بيماري تب مالت است.
تب مالت در ايران و كشورهاي كويت و اردن نيز شايع است.
در مناطقي از كشور ما كه دامپروري رواج دارد، اين بيماري در بين روستائيان و دامداران بيشتر ديده ميشود.
علاوه بر اين با صادرات محلي و منطقهاي لبنيات آلوده اين بيماري به ساير شهرها منتقل ميشود.
شيوع اين بيماري از فصل بهار و با دوره شيردهي گوسفندان آغاز ميشود، كه از اين دوره در سال جاري موارد ابتلا به اين بيماري نسبت به گذشته بيشتر شده وحتي در بين كودكان مواردي از بيماري ديده شده است.
با توجه به اين كه اين بيماري از دام به انسان منتقل ميشود بايد توسط دامپزشكي در دامها پيگيري و مشخص شود. در اين بررسيها بايد منبع آلودگي دام و يا محصولات دامي مشخص شود، اگر منبع آلودگي دام بوده است، نوع دام، بومي يا وارداتي بودن آن مشخص شود اگر محصولات دامي است با رعايت شرايط بهداشتي آلودگي مهار شود و... با چنين پيشزمينههايي مسئله به طور اساسي قابل حل است.
عراق آلودهترين كشور منطقه به بيماري تب مالت است , در يكي دو سال اخير مسافران زيادي از ايران، به عراق عزيمت كردند، بسياري از آنان پس از بازگشت با علائمي از اين بيماري به پزشك مراجعه ميكردند، كه با توجه به اين موارد، كساني كه در گذشته به عراق مسافرت كردهاند و اكنون به دردهاي استخواني مبتلا ميباشند توصيه ميشود آزمايشات لازم به منظور حصول اطمينان از مبتلا نشدن به تب مالت را نيز انجام دهند چرا كه در برخي موارد اين بيماري شش تا يك سال پس از تماس با مواد آلودهكننده بروز ميكند.
علائم بيماري تب مالت:
تب، لرز، تعريق و دردهاي استخواني علائم شايع تب مالت است و باتوجه به اين كه اين بيماري با تب و لرز همراه است معمولا بيماران با بروز علامت به پزشك مراجعه ميكنند.
اما دربرخي موارد با علائم مبهمي مانند: بياشتهايي، كاهش وزن، تغييرات روانپزشكي( افسردگي) و يا سردرد همراه باشد، ممكن است با بيماريهاي ديگراشتباه شود به عنوان مثال مواردي كه با دردهاي مفصلي بروز ميكند با بيماريهاي روماتيسمي، يا كاهش وزن با بيماريهاي سرطاني و علائم رواني با بيماريهاي روانپزشكي اشتباه شود همچنين ممكن است مواردي كه با علائم درد كمر بروز ميكند با دردهاي كمر كه معمولا هم شايع است، اشتباه شود بنابراين بيماراني كه سابقه مسافرت به روستايا تماس با لاشه آلوده دام داشتهاند و يا لبنيات غيرپاستوريزه مصرف كردهاند بايد به اين موارد توجه داشته باشند.
پيشگيري از ابتلا به تب مالت
مهمترين اقدام پيشگيري واكسينه كردن دامهاست و تنها با اين روش است كه به سهولت ميتوان اين بيماري را در دامها مهار كرد. اين بيماري در دام با سقط جنين مشخص ميشود اينگونه دامها كه ذبح و گوشت آنها مصرف ميشود كساني كه با لاشه، خون و گوشت آنها در تماس هستند، در معرض ابتلا به بيماري ميباشند.
چرا كه ممكن است از طريق بريدگي دست قصاب و يا پرش خون حيوان به صورت و چشم بيماري منتقل شود.
اما آلودگي گوشت اين دامها با پختن از بين ميرود ومصرف گوشت آنها هيچگونه خطري ندارد.
اما با توجه به اين كه ميكروب زيادي در شير حيوان آلوده وجود دارد، بيشترين منبع آلودهكننده حيوانات آلوده شير آنهاست.
كه اين آلودگي با جوشاندن ويا پاستوريزه كردن از بين ميرود بنابراين مصرف شير خام يا پنير (غير پاستوريزه) كه شير فقط گرم ميشود بيشترين منبع آلودهكننده است و به طور كلي ميكروب عامل ابتلا به بروسلوز در محيطهاي قليايي رشد ميكند.
بر اين اساس شير و پنير محيط مستعد رشد ميكروب اين بيماري است و اگر شيرآلوده باشد، خامه آلودهترين محصول آن محسوب ميشود.
پنير غيرپاستوريزه كه از شير آلوده تهيه شود، آلوده است كه با قراردادن اينگونه پنيرها در آب نمك يا آب پنير به مدت 20 روز، آلودگي آن بسيار كاهش مييابد.
اما با توجه به اين كه ماست از شير جوشيده تهيه ميشود، از اين رو همواره گفته ميشود ماست بهترين، مهمترين و مطمئنترين ماده لبنيات است چرا كه حتي اگر شير آلوده باشد به علت جوشيدن و محيط اسيدي ماست آلودگي آن از بين ميرود، كره نيز محيط قليايي نيست، از اينرو محيط مناسبي براي رشد ميكروبهاي تب مالت نميباشد، بنابراين روش پيشگيري انتقال بيماري تب مالت با مصرف لبنيات جوشاندن كامل شير و يا استفاده از لبنيات پاستوريزه است
با سلام
باز هم این مشکلات و اون مشکلات دست به دست هم داد و باز هم ما از هم جدا شدیم.
اما منظور از این مشکلات امتحانات و تعطیلات تابستان وگذراندن دوره مقدس کاراموزی و چند تای دیگه.....
منظور از اون مشکلات همون قطع شدن سایت پرشین خودمون و مشکلات بعدی...
اما یه خبر خوش برای اونایی که مثل خودم قید فوق لیسانس
ببخشید کارشناسی ارشد
رو زدنو دنبال تجربه های عملی برای کار در فارمهای بزرگ هستن.
سایت دامستان( www.damestan.persianblog.ir) از این به بعد با علم روز گاوداری دنیا پیش خواهد رفت و از این حرفا.
خلاصه ما از این به بعد با کمک گروه فنی شركت تعاونی كشاورزان و دامپروران صنعتی وحدت اصفهان که جدیدترین مقالات نشریه معروفهوردز دیری من را ترجمه میکنه و به ما میده میتونیم update باشیم و عقب نمونیم.(حالا اینکه چرا من فوق نخوندم و اینا همش دلیل داره که الان دیگه میدونم حوصله ندارین)برای شروع هم سه مقاله ی زیرو اماده کردم به امید اینکه کارامد باشه. فقط نظراتونو حتما بگید که تنها دلگرمی ما هم همونه
ورم پستان تلیسه ها چیز تازه ای نیست. شصت سال پیش گزارشاتی مبنی بر ورم پستان تلیسه وجود داشت. اما عموماً چنین تصور می شد كه شیوع آن بسیار كم است. طی دو دهه اخیر،این تفكر تغییر زیادی یافته است. تحقیقات به روشینی نشان داده است كه ورم پستان در تلیسه های تلقیح نشده و آنها كه نزدیك زایش هستند به كرات اتفاق می افتد. مشكل در سه ماه آخر قبل از زایش وخیم تر خواهد شد و عفونت می تواند سبب ورم پستان بالینی شده و در ابتدای زایش شمار سلول های بدنی را افزایش می دهد. ورم پستان تلیسه می تواند یك مشكل واقعی در بسیاری از گله های شیری باشد.
ما چه می دانیم ؟
در ده سال گذشته بررسی های فراوانی انجام شده است . از هر نقطه ،از تلیسه ها از بیست و یك روز قبل از زایش تا زمان زایش نمونه گیری انجام شد. دامنه قابل ملاحظه ای از عفونت كارتیه ها ،از 43 درصد تا 85 درصد وجود داشت .نتیجه آن كه ورم پستان در بیش از نیمی از كارتیه های تلیسه های مطالعه شده پیدا شد. ارگانیسم های غالب جدا شده ،گونه های استافیلوكوك كو آگولاز منفی (CNS)بود. اغلب اوقات CNS به عنوان عامل بیماری زای ورم پستان ضعیف شناخته می شود،زیرا باعقه یك افزایش مختصر در شمار سلول های بدنی و كاهش جزئی در تولید شیر می شود.
این مطالعات به ما نشان می دهد كه وقوع عفونت های داخل پستانی در تلیسه ها می تواند بسیار بالا باشد و در سنین كم اتفاق بیفتد.بسیاری از این عفونت ها می تواند تا زمان زایش تلیسه ها و شروع شیرواری باقی بماند. برخی عفونت ها نیز ممكن است در طی شیردهی باقی بماند. این مساله سبب شمار سلولی بالاتر و آسیب به رشد پستان شده و اثر ممانعت كننده قابل ملاحظه بر تولید شیر دارد. عوامل خطر ساز برای ورم پستان تلیسه ها چیست؟ در یك بررسی گسترده در اسپانیا مشخص شد كه مگس ها بسیاری از عوامل بیماری زا را منتقل می كنند. خصوصاً استافیلوكوكوس اورئوس. سایر عوامل شامل زایش تابستانه ،خوراندین شیر ورم پستانی به گوساله ها،تماس بین گوساله ها و گاوها،افزایش سن اولین زایش،نشت شیر و خیز سرپستانك و پستان می باشد. روش های كنترل متعددی توسعه پیدا كرده كه بیشتر آنها بر درمان آنتی بیوتیكی تمركز دارد. یك راهكار درمان تلیسه ها با فرمول های آنتی بیوتیك درمان گاو خشك است. راهكار ما در «تنسی» . درمان تلیسه ها چند هفته قبل از زایش یا زمان زایش با آنتی بیوتیك هایی است كه برای گاوهای شیری استفاده می شود.
درمان گاوهای شیری آزمایش شده
ما متوجه شدیم كه درمان تلیسه ها 7 تا 14 روز قبل از زایش با آنتی بیوتیك های مورد استفاده در گاو شیری در حذف بسیاری از عفونت ها در اواخر دوره آبستنی بسیار موثر است.در كارهای اولیه دو آنتی بیوتیك متفاوت را كه برای درمان گاوهای شیری است مورد ارزیابی قرار دادیم كه عبارتند از كلوكساسیلین و سفاپیرین،این بررسی روی تلیسه های نژاد جرسی انجام شد. تلیسه ها گروه بندی شدند تا تفاوت در تولید شیر پیش بینی شده به حداقل برسد. ما می خواستیم ببینیم كه این روش چه اثری می تواند بر تولید شیر داشته باشد . سه گروه عبارت بودند از: یك گروه كنترل منفی،یك گروه كه كلوكساسیلین دریافت می كردند و گروهی كه سفاپیرین دریافت می كردند. حدود 87 درصد از ورم پستان ها توسط CNS ایجاد می شد و 8 تا 10 درصد توسط عوامل بیماری زای محیطی كه اصلی ترین آنها استرپتوكووكوس یوبریس بود. تلیسه ها برای هر كارتیه یكبار ،هفت روز قبل از زمان مورد انتظار زایمان درمان شدند. قبل از درمان حدود 95 درصد از تلیسه ها حداقل یك كارتیه عفونی داشتند.شیوع ورم پستان در تلیسه هایی كه درمان نشدند از 95 درصد به 78 درصد كاهش یافت.یعنی میزان درمان خود به خودی 17 درصد بود. در گروه تحت درمان 80 درصد كاهش در آلودگی وجود داشت. اگر كارتیه ها را مورد بررسی قرار دهیم حدود 60 درصد از كارتیه ها یا بیش از دو كارتیه از هر تلیسه قبل از زایمان آلوده بود. در گروه كنترل درمان نشده ما ،بهبود خود به خود حدود 30 درصد بود. با این حال ،نرخ بهبودی پس از درمان آنتی بیوتیكی 92 درصد بود.
باقی مانده دارویی چه می شود؟
درمان تلیسه ها نگرانی در مورد باقی مانده آنتی بیوتیكی را افزایش می دهد. دركاری كه ما انجام دادیم ،در اولین وعده شیردوشی و همچنین در روزهای سوم و دهم پس از زایش نمونه هایی را جمع آوری نمودیم. در گروهی كه با كلوكساسیلین درمان شده بودند،17 درصد از نمونه های آغوز مثبت بودند. ما هیچگاه آنتی بیوتیك را در شیردوشی ششم یا دهم پیدا نكردیم. از طرف دیگر در گروهی كه سفاپیرین استفاده شده بود،در زمانی كه فرض كرده بودیم شیر می تواند وارد مخزن اصلی شود،هنوز 28 درصد از نمونه ها مثبت بود كه دركل غیر قابل قبول می باشد. وقتی مساله را عمیق تر بررسی كردیم ،متوجه شدیم كه اگر تزریق داخل پستانی سفاپیرین حداقل 11 روز قبل از زایش انجام گیرد. تمام نمونه های گرفته شده از شش تلیسه در روز سوم پس از زایش منفی خواهد بود. برای راه حل ما مطالعه دیگری را طراحی كردیم كه تلیسه ها با سفاپیرین 14 روز قبل از زایش درمان شدند. دراین مطالعه تنها 4 مورد از 127 نمونه (1/3%) گرفته شده از كارتیه های درمان شده با سفاپیرین در دوشش ششم پس از زایش مثبت بودند. سه نمونه از چهار نمونه مثبت مربوط به یك تلیسه بود كه سه روز پس از درمان،زایمان كرد همچنین اخیراً كارهایی درباره پیرلی مایسین و پنی سیلین – نووبیوسین كه هر دو تركیبات مربوط به گاو شیری هستند انجام داده ایم. مجدداً متوجه شدیم كه نرخ بهبودی در كارتیه های درمان شده بسیار بالاتر است. بحث با دامداران و دامپزشكان ما را به سوی پیدا كردن یك راهكار عملی تر پیش برد. زیرا درمان تلیسه ها می تواند ناخوشایند و گاهی اوقات مشكل باشد. تلیسه هایی را كه تحت درمان بودند در اولین شیردوشی پس از زایش مورد بررسی قرار دادیم . نتایج این كار با آنچه در گذشته دیده بودیم هم خوانی داشت،درصد بالایی از تلیسه ا و كارتیه ها قبل از درمان آلوده بودند. نرخ بهبودی با یكبار تزریق هر كارتیه در اولین شیردوشی پس از زاش ،بسار بالاتر از گروه كنترل كه درمان نشدند،بودند. با این حال این میزان كمتر از آن چیزی بود كه ما با درمان 14 روز قبل از زمان مورد انتظار زایش مشاهده كرده بودیم.
اقتصاد چه می شود؟
وقتی كه تولید شیر با كیفیت بالا هدف هر كسی باید باشد. سوال اصلی این است كه آیا سودی هم دارد؟ جدول زیر برخی از اثراتی كه ما برروی تولید مشاهده كردیم را نشان می دهد. شمار سلول های بدنی كاهش یافت و حدود 500 كیلوگرم تولید شیر در تلیسه های جرسی درمان شده بیشتر بود. به خاطر داشته باشید كه این حیوانات جهت به حداقل رساندن تفاوت های ژنتیكی موثر بر توید دسته بندی شده بودند. با محاسبه روی كاغذ متوجه شدیم كه درمان 160 دلار سود خالص در پی داشت. فرمولی كه برای محاسبه به كار بردیم شامل قیمت شیر،تولید،هزینه درمان و دستمزد 10 دلار در هر ساعت بود. در تجزیه و تحلیل ما قیمت شیر مایع 15 دلار و هزینه درمان 6/15 دلار در نظر گرفه شد كه شامل هزینه آنتی بیوتیك ها،كارگر،حوله،محلول غوطه وری سرپستانك و یك كیت آزمایش آنتی بیوتیك بود. سود تولید ناخالص برای هر تلیسه را حدود 175 دلار محاسبه كردیم كه با كسر هزینه درمان هنوز درآمد خالص حدود 160 دلار افزایش داشت.
سوالات پاسخ داده نشده
دو مطالعه اخیر هم نشان دهنده فواید درمان تلیسه ها قبل از زایش است. درحالی كه در همان زمان سوالات بیشتری درباره آن كه كدام دامداری بیشترین سود را از این عملیات به دست می آورد. مطرح شد. یكه مطالعه وسیع در سطح 9 گله نشان داد كه درمان آنتی بیوتیك 10 تا 21 روز قبل از تاریخ مورد انتظار زایش به میزان قابل ملاحظه ای تعداد آلودگی های داخل پستانی را در تلیسه ها در زمان زایمان كاهش داد. همچنین این تلیسه ها تعداد كمتری عفونت های پس از زایش هستند. در هر صورت هیچ پیشرفت قابل ملاحظه ای درتولید شیر یا شمار سلول های بدنی مشاهده نشد. دلایل این امر مشخص نمی باشد. یك مطالعه در هلند نشان داد كه درمان تلیسه ها 8 تا 10 هفته قبل از زایش،تولید شیر را تقریباً 500 كیلوگرم در تلیسه هایی كه در گله های با شیوع بالا پرورش یافته بودند افزایش داد. تولید در دامداری های با شیوع كم 77 كیلوگرم افزایش یافت. دامداری با شیوع بالا دامداری است كه بیش از 15 درصد از گاوهای آن دارای شمار سلول های بدنی بیش از 000/150 سلول در هر میلی لیتر باشند. یك تركیب كلوكساسیین مخصوص گاو خشك در این مطالعه استفاه شده بود. محققین نتیجه گرفتند كه درمان تنها در دامداری های با شیوع بالا مفید است .
با این مطالب بیشتری درباره ورم پستان تلیسه ها آموخته ایم،هنوز بسیاری از سوالات بدون پاسخ باقی مانده است مانند:
1- در چه گله هایی این راهكار بیشترین سود و فایده را دارد؟
2- آیا تمام تلیسه ها در گله باید تحت درمان قرار بگیرند یا فقط تلیسه های مشخصی باید درمان شوند؟
3- آیا گونه های CNS مشخصی وجود دارد كه نسبت به بقیه مشكلات بیشتری ایجاد می كنند؟
4- عوامل خطرساز كلیدی كه بر پیشگیری از ورم پستان تلیسه ها موثرند كدامند؟
تلیسه هایی كه با ورم پستان زایمان می كنند در طول دوره شیردهی در معرض خطر بیشتری برای آلودگی قرار دارند. یكبار درمان آنتی بیوتیكی راه موثری برای كاهش عفونت است. بدون آن ،تلیسه ها در معرض حذف بیشتری در طی 45 روز اول دوره شیردهی قرار دارند. آیا شما آمادگی قبول این خطر را دارید؟
منبع: گروه فنی شركت تعاونی كشاورزان و دامپروران صنعتی وحدت اصفهان (نشریه هوردز دیری من)
۸مرداد۱۳۸۶
پژوهش ها در ویسكانسین نشان می دهند كه لنگش بر نحوۀ استفاده از استال و نه سایر موارد تاثیر می گذارد.استال های دارای بستر ماسه ای برای گاوهای مبتلا به لنگش راحت تر هستند.اما معیارهایی در این بین وجود دارد كه كاربران تشك های لاستیكی می توانند آن را مد نظر قرار دهند. یكی از عوامل خطرزای لنگش رفتار استفاده از استال است.در مقاله قبلی ما در مورد چندین مسبب احتمالی لنگش از جمله سرپا ایستادن در استال بحث كردیم.ما اختصاصاً به رفتار عدم ورود كامل به استال یعنی ایستادن به صورت قرار دادن دست ها روی بلندی سطح استال و پاهای عقبی در راهروها اشاره كردیم.
ما معتقدیم كه رفتار عدم ورود كامل به استال عامل خطرزای مهمی برای لنگش است. مشاهده شده است گاوهایی كه در رتبه بندی اجتماعی جزء ضعیف ها به حساب می آیند. بیشتر به این صورت می ایستند و از نرخ بالاتر ابتلا به لنگش رنج می برند. افزودن بر این مخصوصاً محل قرار گرفتن میله گردن می تواند ایستادن در استال را تحت تاثیر قرار دهد.در حال حاضر دو گزینه اصلی برای انتخاب سطح استال عبارت اند از تشك كه معمولاً با خرده های لاستیكی پر شده است،یا استال های دارای بسترهای نرم كه معمولاً ماسه بادی است. هر چند توصیه شده كه ماسه بادی به ویژه با توجه به ورم پستان بهترین گزینه می باشد.اما پژوهش های اندكی نیز وجود دارند كه بهبود سایر جوانب سلامت گاو توسط ماسه بادی را نشان می دهند.در بررسی اخیر روی گله های شیری ویسكانسین گله هایی كه از فری استال های دارای ماسه بادی استفاده می كردند ،شیوع لنگش بسیار كمتر بود. این بسترها را با تشك های لاستیكی و تشك های پر شده با خرده های لاستیكی مقایسه كردیم.سوالی كه مطرح بود این بود كه آیا تفاوتی در رفتار استفاده از جایگاه ، بین جایگاه های دارای ماسه بادی و آنهایی كه دارای تشك لاستیكی بودند وجود دارد. ما از 12 گله دارای فری استال كه اخیراً در ویسكانسین ایجاد شده بودند بازدید كردیم. همه آنها از نظر طراحی جایگاه مشابه بودند و حدوداً به طور متوسط 300 راس گاو داشتند. شش تا از گله ها از بستر ماسه بادی و 6 تا از آنها از تشك های پرشده با خرده های لاستیكی استفاده می كردند. در كل شیوع لنگش به طور معنی داری در گله های به كار برندۀ ماسه بادی كمتر بود. یعنی 1/11 درصد در مقایسه با 24 درصد در گله های استفاده كننده از تشك های لاستیكی . این مشاهدات یافته های ما در بررسی پیشین را تایید می كرد. ظاهراً گله هایی كه از جایگاه های پرشده با ماسه بادی استفاده می كنند كمتر به لنگش دچار می شوند.
تفاوت در چیست؟
هدف ما این بود كه كنترلی بر الگوهای فعالیتی و نحوه استفاده گاو از استال اعمال كنیم. بنابر این از بهاربند گاوهای پر تولید هر گاوداری برای یك دوره 24 ساعته فیلم برداری كردیم. ما دوره ای را انتخاب كردیم كه هیچ كار غیر معمول دیگری در دامداری انجام نمی شد. به 10 گاو از هر دامداری با افشانه های نقاشی علامت های رنگی پاشیده شد و به طوری كه با استفاده از دوربین های ویدیویی بتوان تك تك آنها را ردیابی كرد. ما به هر گاو یك نمره لنگش دادیم. محل استقرار در بهاربند(راهرو یا درون استال) فعالیت (ایستادن،خوابیدن،خوراك خوردن یا نوشیدن آب) و زمان صرف شده برای هر كدام از این فعالیت ها (با حداكثر دقت) هر 30 ثانیه ثبت می شد.
همان طور كه از نمودار معلوم است،اختلاف معنی داری در رفتار گاوهای مبتلا به لنگش و گاوهای سالم در موقعیت های مختلف در جایگاه دیده شد. اول انكه اختلاف كمی در نحوه رفتار گاوهای سالم در استال های با بستر ماسه بادی یا لاستیكی وجود داشت. در حال حاضر ما می دانیم كه در بهاربند های فری استال پشرفته امروزی گاوها حدود 12 ساعت در روز می خوابند. ظاهراً آنها تلاش می كنند این حد آستانه در مورد تعداد ساعات خوابیدن را حفظ كنند. با وجود این، اگر از استال های دارای تشك های لاستیكی استفاده شود گاوهایی كه به طور نامحسوسی می لنگند،رفتار خود را تغییر می دهند. آنها به طور میانگین 2 ساعت بیشتر در استال سرپا می ایستند اما همچنان حدود 12 ساعت در روز را صرف خوابیدن می كنند. این یعنی آنكه آنها وقت كمتری برای خوردن،آشامیدن و برخوردهای اجتماعی در راهروها صرف می كنند. در گله هایی كه از تشك لاستیكی استفاده می كنند، این تغییرات در تقسیم بندی زمانی در گاوهایی كه لنگش متوسط دارند به مراتب مشهودتر است. این گاوها روزانه بیش از 6 ساعت زمان برای سر پا ایستادن در استال ها مصرف می كنند. برخی محققان پیشنهاد می كنند به این دلیل آنها این كار را انجام می دهند كه ترجیح می دهند به جای ایستادن روزی بتون سفت راهروها روی تشك های لاستیكی بایستند. ما معتقدیم كه این فرضیه صحیح نیست. اگر نگاهی به وقایعی كه برای سایر فعالیت های گاو می افتد بیاندازیم،متوجه می شویم كه در این گاوها زمان صرف شده برای برخورد های اجتماعی آشامیدن و خوراك خوردن حتی بیش تر از گاوهایی كه كمی می لنگند،كاهش یافته و زمان خوابیدن به 10 ساعت در روز كاهش می یابد. اگر این رفتارها تنها به خاطر انتخاب نوع سطح ایستادن بود این گاوها زمان خوابیدن و خوراك خوردن خود را ثابت نگه می داشتند.و زمان سرپا ایستادن در راهروها را كاهش می دادند. اما این كار را نكردند.این كه سرپا ایستادن اضافه تر به شكل قراردادن هر چهارپا در كف استال باشد یا به صورت perching (پاها بیرون و دست ها داخل استال) احتمالاٌ بیش از هر چیز دیگری تابعی از طراحی استال و محل قرار گرفتن میله گردن است. اما ما تصور می كنیم كه احتمالاًَ گاوهای مبتلا به لنگش وقتی كه در استال ها سرپا می ایستند بیشتر رفتار perching را نشان می دهند. حتی جالب تر از این یافته هایی بود كه از رفتار گاوهای مبتلا به لنگش در گله های دارای ماسه بادی به دست آمد. گاوهایی كه لنگش خفیف و متوسط داشتند الگوی رفتاری خود را در استال های ماسه بادی تغییر ندادند. آنها درست مثل گاوهای سالم در گله های به كار برندۀ ماسه بادی و تشك های لاستیكی رفتار می كردند.
پس چرا گاوهای مبتلا به لنگش رفتار خود را روی تشك های لاستیكی تغییر می دهند؟ و چرا گاوهای مبتلا به لنگش روی ماسه بادی رفتار طبیعی دارند؟ ما معتقدیم كه همه چیز به اصطكاك سطح استال ها مربوط می شود. بلند شدن و خوابیدن كار مشكلی است. اصطكاك ایجاد شده توسط بسترهای نرم از جمله ماسه بادی برخاستن و خوابیدن را برای یك گاو مبتلا به لنگش آسان تر می كند. آنها ترس كمتری از لغزیدن و آسیب دیدگی خواهند داشت. در عوض درد و ترس از لغزیدن كه با بلند شدن و خوابیدن در یك استال دارای تشك لاستیكی كه روكش لغزنده ای دارد منجر به زیاد شدن و خوابیدن در یك استال دارای تشك لاستیكی كه روكش لغزنده ای دارد منجر به زیاد شدن زمان سرپا ایستادن گاو در هنگام استفاده از فری استال می گردد.گاوهای دچار جراحات پا،پس از برخاستن در همان استال می مانند چون می دانند كه برای ثابت نگه داشتن زمان خوابیدن خود در طول روز دوباره باید بخوابند. اما آنها واقعاً از خوابیدن هراس دارند. این گاوها تنها وقت را تلف می كنند. در گله های با تشك های لاستیكی گاوهایی كه دچار لنگش متوسط هستند به جای آن كه روزانه حدود 8 بار برای ایستادن و خوابیدن وارد استال شوند،تنها می توانند خود را به 4 تا 5 بار استفاده از استال عادت دهند. دلیل این كار آن است كه آنها زمان خیلی زیادی را در استال ها به صورت سرپا می ایستند. یافته های ما حاكی از آن است كه سرپا ایستادن بیش از حد دراستال ها مشكلی است كه وقتی گاوی به لنگش مبتلا می شود نمایان می گردد. حتی اگر لنگش خفیف باشد .بنابراین این كه ایستادن در استال یا perching واقعاً یك عامل خطرساز برای ابتلا به موارد جدید لنگش باشد را زیر سوال می بریم.
در عوض عقیده داریم وقتی گاوی به لنگش مبتلا می شود زیاد شدن زمان ایستادن و تحمل وزن زیاد می تواند صدمات سم را تشدید كرده و بهبودی را كُند كند. پس اگر گاوی در یك بهاربند دارای تشك لاستیكی به لنگش مبتلا شد ما عقیده داریم كه لنگش این گاو زمان زیادتری طول خواهد كشید. بنابراین گاوهای دچار لنگش در بسترهای لاستیكی بیشتر سرپا می ایستند و كمتر می خوابند. حال سوال این جاست كه در این مورد چه كار می توان كرد؟
چند گزینه در ادامه می آید؟
عوامل آغازگر مشكل را كاهش دهید. می دانیم كه گاوهای سالم در بهاربندهای دارای بستر لاستیكی و ماسه بادی به یك شكل رفتار می كنند. لذا اگر نرخ اسیدوز تحت بالینی شكمبه را كاهش دهیم،اطمینان یابیم كه تلیسه های آبستن سنگین به آرامی و بدون تغییر ناگهانی در نوع جایگاه و جیره به گله شیری منتقل می شوند. و حمام های سم خوبی داشته باشیم كه ضایعات پاشنه را به حداقل برساند،می توانیم تعداد گاوهای مبتلا به لنگش كه برای استفاده از بسترهای لاستیكی با هم درگیر می شوند را كاهش دهیم.
گاوهای دچار لنگش را از استال های دارای تشك لاستیكی خارج كنید و به آنها فرصت دهید تا بهبود یابند. با توجه به دانسته های فعلی مان ،به نظر عقلانی است كه توصیه كنیم گاوهای مبتلا به لنگش شدید و متوسط از فری استال ها خارج شوند و برای آنها امكانی فراهم آید كه به یك بستر فشرده با مدیریت خوب یا یك بهاربند بدون استال دسترسی داشته باشند تا در آنجا بتوانند فعالیت طبیعی روزانه خود را داشته و بهبود یابند.
طراحی استال های دارای تشك های لاستیكی را بهینه كنید. در دامداری هایی كه ما مطالعه كردیم. طراحی استال های دارای تشك لاستیكی شباهت زیادی به استال های بستر ماسه ای داشت. شاید بهتر باشد كه ما استال های تشك لاستیكی بزرگ تر و عاری از هر گونه عامل محصور كننده داشته باشیم كه گاوهای مبتلا به لنگش قادر باشند راحت تر برخاسته یا بخوابند. دامداران شروع به خاستن استال های جادارتر كرده اند و نیاز است كه در آینده روی مزایای احتمالی آنها بر سلامت دام بررسی هایی صورت پذیرد.
منبع: گروه فنی شركت تعاونی كشاورزان و دامپروران صنعتی وحدت اصفهان(نشریه هوردز دیری من)
۱۰تیر۱۳۸۶
شما باید بفهمید كه آیا بیماری اسهال ویروسی گاو در گله شما وجود دارد یا خیر،خطر ورود آن را به گله كاهش دهید. از گسترش آن پیشگیری كنید و حیوانات دارای عفونت مزمن را حذف كنید.وجود ویروس اسهال ویروسی گاوها (BVDV) در یك گله مانند آن است كه با نوك زدن یك اردك تا حد مرگ برسیم! یكی از دامداران تاثیر اسهال ویروسی گاو را این گونه شرح می داد : می توان میزان بالای سقط و صدمات جدی كه اسهال ویروسی گاو بر سلامت گله می زند را مشاهده كرد ولی آنچه متداول تر است این است كه گله های مبتلا حتی آنهایی كه به خوبی مدیریت می شوند،به سادگی خوب عمل نمی كنند. در اینجا راه هایی كه اسهال ویروسی گاو به مرزهای شما آسیب می زند بیان شده است.
- ابتدا كاهش در تولید شیر در گاوهایی كه دچار عفونت حاد هستند.
- وقتی اسهال ویروسی گاو وجود دارد عفونت های ثانویه بیشتری استقرار می یابند و این مساله به طور قابل ملاحظه ای هزینه های درمانی دامپزشكی را افزایش می دهد.
- جنین و گوساله بیشتری از دست خواهید داد و به همین دلیل شاهد فاصله زایش طولانی تری خواهید بود.
- شمار سلول های بدنی بالاتری در شیر خواهید داشت كه جایزه كیفیت شیر و ارزش حقیقی آن را كاهش خواهد داد.
اثر انفرادی هر یك از موارد فوق به تنهایی كم به نظر می رسد. اگر چه آنها با هم اثرات اقتصادی قابل ملاحظه ای خواهند داشت.
ویروس اسهال ویروسی گاو از كجا می آید؟
معمول ترین منبع عفونت های اسهال ویروسی گاو ،دام های دارای عفونت پایدار هستند. این دام ها نتیجه تماس با ویروس اسهال ویروسی گاو در رحم می باشند. هر چند كه این ویروس می تواند جنین را در رحم ،در هر مرحله ای آلوده كند و آن را بكشد. جنین های بین 18 تا 125 روز كه با عفونت اسهال ویروسی گاو غیر سیتوپاتیك (بدون آسیب سلولی) روبه رو شده و زنده می مانند،به عفونت پایدار(مزمن) دچار می شوند.
حیوانات مبتلا به عفونت پایدار به این دلیل ایجاد می شوند كه جنین تحمل ایمنی نسبت به ویروس را دارد. معنای این جمله این است كه حیوان دارای عفونت پایدار نمی تواند تفاوت بین پروتئین های خودی و آنهایی كه متعلق به ویروس است را تشخیص دهد. در نتیجه حیوان با عفونت پایدار یك كارخانه ویروس سازی است كه ویروس اسهال ویروسی گاو تولید می كند. گاوهایی كه در تماس با یك حیوان دارای عفونت پایدار هستند به صورت مستمر در معرض ویروس هستند. آنهایی كه قبلاً در معرض ویروس نبوده اند یا واكسینه نشده اند دچار اسهال ویروسی گاو حاد می شوند. این عفونت های حاد سبب ایجاد بیماری می شوند كه از نظر بالینی از ملایم تا شدید متفاوت است. اگر حیوانی كه قبلاً در معرض بیماری نبوده ،آبستن باشد،تماس با ویروس می تواند سبب سقط یا ایجاد یك حیوان با عفونت پایدار دیگر شود. جدا از آن كه چگونه بیماری اتفاق می افتد. تمام عفونت های اسهال ویروسی گاو سیستم ایمنی دام را تحلیل می برند. سیستم ایمنی توانایی كمتری در حمایت از حیوان در مقابل سایر ویروس ها یا باكتری ها خواهد داشت.
اگر یك حیوان كه دارای آنتی بادی علیه اسهال ویروسی گاو است چه از راه طبیعی و چه از راه واكسیناسیون ،در تماس با یك حیوان با عفونت پایدار قرار بگیرد،چه اتفاقی می افتد؟ انتشار مداونم ویروس توسط دام با عفونت پایدار سبب درگیری دایمی سیستم ایمنی دام های دیگر گله می شود.تیترهای سرمی دامی های در ارتباط تا زمانی كهم در تماس با حیوان دارای عفونت پایدار هستند،بالا می رود. این مساله سبب می شود كه تیترهای سرمی خنثی ،بالاتر از آنچه كه در حیوانات با یك یا دو بار تماس با ویروس اسهال ویروسی گاو دیده می شود یا آنهایی كه یك یا دو دز واكسن در سال دریافت می كنند وجود داشته باشد. این پاسخ ایمنی مداوم،هزینه فیزیولوژیك در پی دارد. اثر تماس با یك حیوان دارای عفونت پایدار مثل واكسیناسیون روزانه آن دام است. انرژی كه باید تبدیل به تولید شیر یا رشد شود،صرف ایجاد پاسخ ایمنی به این درگیری ویروسی خواهد شد. تصور خود را از دام دارای عفونت پایدار به یك گاو یا یك تلیسه در گله خود محدود نكنید. شواهدی وجود دارد كه ویروس اسهال ویروسی گاو می تواند بین نشخواركنندگان وحشی مثل گوزن یا گوزن شمالی در گردش باشد. به علاوه تماس بینی با بینی ضروری نیست. جنین های سقط شده و گوساله های مرده ،مملو از ویروس هستند و می توانند یك منبع عفونت در زایشگاه یا چراگاه باشند.
بسیاری ویروس اسهال ویروسی گاو را می خرند.....
یك منبع مهم حیوان با عفونت پایدار،جنین دارای عفونت پایدار در تلیسه های آبستن خریداری شده است. تلیسه ممكن است از عفونت حاد رهایی یابد،اما جنین او یك گوساله با عفونت پایدار خواهد شد. ویروس اسهال ویروسی گاو همچنین می تواند از طریق تماس با یك حیوان آلوده در مرحله حاد انتقال یابد. تحقیقات بیان می كند كه هر چه مدت ویروس بیشتر باشدتعداد بیشتری ویروس در محیط منتشر می شود. گزارشاتی از آلودگی با ویروس از طریق انتقال جنین ،منی حاصل از گوساله های نر آلوده با ویروس ،وسایل دامپزشكی آلوده و تریلی و كامیون آلوده وجود دارد. یك مثل قدیمی وجود دارد كه « اگر شبیه اردك است و صدای اردك در می آورد،احتمالاً یك اردك است» بسیار خوب بود اگر به همین سادگی می شد مشكل اسهال ویروسی گاو را تشخیص داد. تشخیص این عفونت ها تنها بر پایه مشاهده مشكل است. زیر ا تظاهرات بالینی مانند مشكلات تولید مثلی ،تولد گوساله های ناهنجار ،ضعیف و كوچك ،بیماری تنفسی ،اسهال و حساسیت بیشتر به سایر عوامل بیماری زا ،منحصر به ویروس اسهال ویروس گاو نمی شود. مشكلاتی مانند سركوب سیستم ایمنی ممكن است هیچ علایم بالینی قابل مشاهده نداشته باشد.
به علاوه دامپزشك به علت تفاوت زیاد در میزان انتشار ویروس اسهال ویروسی گاو ممكن است از تشخیص باز بماند. شیوع بیماری ممكن است بسته به این كه دام دارای عفونت پایدار وجود دارد یا نه ،حدت سویه ویروس و عملیات مراقبت و نگهداری از گله از چند هفته تا چند ماه به طول بیانجامد.غالباً دامدار می گوید تا زمانی كه یك دام دارای عفونت پایدار را پیدا كردند،نمی دانستند كه مشكل اسهال ویروس گاو دارد.در حقیقت تولد یك دام دارای عفونت پایدار نشانه آخرین صدمه در یك همه گیری است. یك نگاه به اطلاعات گذشته آشكار خواهد كرد كه تعداد موارد برگشت به فحلی در زمانی كه گوساله دارای عفونت پایدار داخل رحم مادر خود بوده،بیش از حد طبیعی بوده است. غیر معمول نخواهد بود كه ببینیم هزینه های دامپزشكی در همان دوره زمانی به دلیل بیماری تنفسی بیماری گوارشی یا هر دو افزایش یافته است.
آزمایشات ویروس اسهال ویروسی گاو
آزمایشگاه های تشخیصی ،آزمایشات متفاوتی را برای تشخیص دام های دارای عفونت پایدار به كار می برند كه از جلمه عبارتند از جداسازی ویروس از سرم،خون و سایر بافت ها،رنگ آمیزی ایمونوهیستوكمیكال (HC) برای آنتی ژن ویروس (اغلب نمونه های برش از گوش در گاوهای زنده و بافت های وابسته به ایمنی در موارد تلف شده) ،الایزا با استفاده از سرم ،نمونه های كامل خون و نمونه های شیر مخزن. روش های تشخیصی با استفاده از شیر،سرم و خون كامل ،حضور ویروس را مشخص می كند. اما تفاوت بین نوع حاد و مزمن عفونت را تشخیص نمی دهد. بنابراین وقتی گاوهای مثبت یافت شدند شما باید نمونه دوم را 3 تا 4 هفته بعد برای جداسازی حیوانات در مرحله حاد از موارد دارای عفونت پایدار بگیرید.آزمایش های كه از برش گوش به عنوان نمونه استفاده می كنند اغلب تنها دام های دارای عفونت پایدار را تشخیص می دهند. در حالی كه آزمایشات براساس خون ،شیر و سرم نمی توانند بین موارد حاد و عفونت های مزمن تفریق بدهند،ولی این حسن را دارند كه در تعداد زیاد هم قابل انجام هستند . به علت آنكه آنتی بادی منتقل شده از طریق آغوز می تواند در آزمایشات براساس سرم یا خون در گوساله های نوزاد تداخل ایجاد كند،آزمایشات براساس برش از گوش،روش انتخابی برای این دسته از حیوانات است.نقص در جستجوی حیوانات آلوده مزمن به این معنی نیست كه ویروس اسهال ویروسی گاو مشكل گله ای نیست. تمام همه گیری های این بیماری به حیوان دارای عفونت پایدار محدود نمی شود و همه این حیوانات هم عمر كافی ندارند تا مورد آزمایش قرار گیرند. سرم شناسی می تواند اثر تماس با ویروس را نشان دهد. به طور كلی تیترهای ویروسی بیش از 500 در گاوهای دو ساله جوان تر نشان دهندۀ عفونت حاد یا تماس با یك دام دارای عفونت پایدار است تا واكسیناسیون.
چه می توانید بكنید....
ابتدا با دامپزشك خود جهت تهیه یك طرح كنترل بیماری مشاوره كنید. گله های با خطر كم می توانند شیر را برای جستجوی ویروس آزمایش كنند. گله های با خطر زیاد می توانند از برش گوش برای هر گوساله ای كه در آن سال به دنیا آمده و هر گاو یا تلیسه ای كه در طی آن سال ،یك گوساله زنده به دنیا نیاورده اند استفاه كنند. اگر یك دام دارای عفونت پایدار پیدا شد،باید از گله جدا شده و مستقیماً به كشتارگاه فروخته شود. از آنجا كه ویروس اسهال ویروسی گاو برای سلامتی انسان خطر ندارد،گوشت حیوانات دارای عفونت پایدار می تواند با اطمینان وارد زنجیره غذایی شود.شما باید تعملیاتی را نیز جهت جلوگیری از ورود ویروس به گله خود انجام دهید. تمام دام هایی كه به گله اضافه می شوند را برای این ویروس آزمایش كنید كه تمام تلیسه های پرورش یافته یا خریداری شده قبل از ورود آنها به گله شیری و تمام گاوهای نر قبل از آن كه در تماس با تلیسه ها و گاوها قرار بگیرند را شامل می شود. خصوصاً در مورد حیوانات آبستن خریداری شده دقت كنید. آنها را قبل از آنكه زایش كنند و گوساله ها از نظر ویروس اسهال ویروسی گاو سالم تشخیص داده شوند،با گله خود مخلوط نكنید. گاوهایی را كه از نمایشگاه ها و جشنواره ها باز می گردند،برای حداقل 3 هفته قرنطینه كنید. از تماس دام های گله خود با دام های دیگر با وضعیت اسهال ویروسی گاو ناشناخته جلوگیری كنید.با این كه واكسناسیون یك ابزار با ارزش است ولی باری پیشگیری از عفونت تنها به آن تكیه نكنید. واكسیناسیون میزان عفونت و نرخ شیوع آن را كاهش می دهد ،اما صد در صد در پیشگیری ازهمه آلودگی های ویروس اسهال ویروسی گاو موثر نیست.
بحث های زیادی درباره زمان واكسیناسیون و نوع واكسن وجود دارد. صنعت گاو شیری ایالات متحده یك موضع رسمی برای واكسن اسهال ویروسی گاو منتشر نكرده ،اما انجمن هایی كه در ایالات متحده از صنعت گاو گوشتی حمایت می كنند. مانند انجمن ملی گاوداران گوشتی و موسسه مشاورین دامپزشكی با همكاری هم مقالاتی در زمینه آزمایش واكسیناسیون اسهال ویروسی گاو منتشر كرده اند.
انجمن ملی گاوداران گوشتی توصیه می كند كه تمام تلیسه ها ،دو دز یا بیشتر از واكسن زنده غیر فعال حداقل 30 روز قبل از جفت گیری دریافت كنند. تمام گاوهای بالغ باید سالانه و ترجیحاً قبل از جفت گیری واكسینه شوند.
هیچ تضمینی وجود ندارد كه ایالات متحده بتواند به طور كامل ویروس اسهال ویروسی گاو را ریشه كن كند. با این حال شكی وجود ندارد كه میزان بیماری می تواند به میزان زیادی كاهش یابد.
منبع: گروه فنی شركت تعاونی كشاورزان و دامپروران صنعتی وحدت اصفهان (نشریه هوردز دیری من)
مدیریت زايمانwww.damestan.persianblog.ir
گاوها هرچه به زمان زايمان و آغاز دوره شير دهي جديد نزديك تر مي شوند ٬ دچار تنش يااسترس بيشتري مي شوند . در خلال اين دوره ي انتقال ٬ بسياري تغييرات بيولوژيكي جهت مراحل مختلف زايمان و شروع شير دهي رخ ميدهد و البته تغييرات عمده تري در روش مديريت اين دوره نيز انجام مي شود كه مزيد بر استرس هاي بيولوژيكي مي باشد .
همانگونه كه همگان قبول دارند ٬ دوره ي انتقال دوره ي بسيار حساس در جهت پيشگيري از مجموعه مشكلات دام مي باشد . با وجود تلاش بسيار حساس در جهت پيشگيري از مجموعه مشكلات دام مي باشد . با وجود تلاش بسيار متخصصين عملي تغذيه ي گاو و محققين دانشگاهي ٬ مشكلات اوايل دوره ي شير دهي همچنان وجود دارد . يك توصيه عملي بسيار معمول اين كه دريافت مواد غذايي توسط دام را قبل از زايمان بايد تحت نظر گرفت . دريافت غذا به ويژه در هفته ي آخر قبل از زايمان يك مسئله طبيعي است .
سه هفته قبل از زايمان دريافت ماده ي خشك گاو وتليسه ي شكم اول حدود 9/1 و7/1 درصد وزن بدن آن مي باشد ولي تفاوت هاي عمده اي از يك گله تا گله ديگر از نظر در يافت ماده ي خشك ديده شده است . متاسفانه زماني كه نياز گاو به مواد غذايي جهت رشد جنين و آماده شدن سيستم پستاني براي دوره ي شير دهي بعدي افزايش مي يابد ٬اشتهاي گاو كاهش پيدا مي كند . به همين علت توصيه ي افزايش دادن دريافت ماده ي خشك (مواد غذايي) به نظر منطقي مي آيد.
حدود 10 سال قبل تحقيقي انجام داديم كه در آن گاوهايي كه به طور طبيعي قبل از زايش ٬ كاهش دريافت غذايي داشتند با گاوهايي كه به طور دستي تغذيه ي اجباري شدند (به صورتي كه دريافت ماده ي خشك آنها كاهش نيافت ) مقايسه گرديدند ٬ گاوهايي كه به طور اجباري تغذيه شده اند ٬ تمام پس مانده ي آخور آنها به صورت دست ي وارد شكمبه آنها شد (از طريق فيستول بادريچه ي تعبيه شده ). شكل شماره 1 دريافت ماده خشك 2 گروه گاو را نشان مي دهد در مقايسه گاوهائي كه تغذيه اجباري داشتند و دريافت ماده خشك آنها كاهش نداشت ٬وضعيت آنها پس از زايمان بهتر از گروه شاهد بود . چربي كمتري در كبد و كتون كمتري در خون داشتند و آنها شير بيشتر و با درصد چربي بالاتري توليد كردند . برداشت منطقي از اين تحقيق افزايش مقدار در يافت ماده ي خشك در قبل از زايمان بود و اين توصيه پيغامي بود كه از آن زمان ما به دامدار ٬دامپزشك و متخصص تغذيه ارسال مي كرديم .
شواهد قوي وجود دارد كه احتمال برداشت ديگري از نتايج تحقيق فوق را تقويت مي كند . تحقيقاتي در دانشگاه ايلينويز و اخيراً در دانشگاه فلوريدا انجام گرديده كه نتيجه گيري جديدي را عرضه مي كند و آن اين محدوديت تغذيه در دوره ي انتقال (دوره ي خشكي ) به خوبي تغذيه اجباري يا تغذيه آزاد پاسخ داده است . شكل شماره (2) منحني دريافت ماده ي خشك با محدوديت را نشان مي دهد . دقت كنيد كه دريافت ماده ي خشك تغذيه با محدوديت و تغذيه گروه شاهد (طبيعي) در قبل از زايمان برابر است . تحقيق دانشگاه ايلينويز نشان داد كه چربي كبد گاوهاي تغذيه شده با روش محدوديت ٬ كمتر بوده و پس از زايمان دريافت ماده ي خشك آن ها بالاتر رفته است .
جهت دستيابي به پاسخ واقعي ٬ نياز به بررسي مجدد نتايج مطالعه ي تغذيه اجباري و تحقيقات انجام شده در دانشگاه هاي ايلينويز و فلوريدا داشتيم .
پس از بررسي نتايج تحقيق قبلي خود كه در آن گاوها به روشي تغذيه شده بودند كه موجب تفاوت فاحشي در دريافت ماده خشك گاوهاي خشك نزديك زايش گرديد به اين نتيجه رسيديم كه نتايج تحقيق ما هيچ گونه رابطه اي ميان ميانگين دريافت ماده ي خشك 3 هفته ي آخر آبستني و مقدار چربي جمع شده در كبد پس از زايمانرا نشان نداد ولي رابطه معني داري را بين كاهش دريافت غذا در سه هفته آخر آبستني و مقدار چربي جمع شده در كبد پس از زايمان گاوها را نشان داد . بدين معني كه هر چه دريافت غذا كاهش بيشتري داشت جمع شدن چربي در كبد بيشتر بود . در تحقيق اوليه ي ما تغذيه ي اجباري به ما اين امكان را داد كه دريافت غذا را به حداكثر برسانيم وهمچنين در جهت پيشگيري از كاهش دريافت مواد غذايي در قبل از زايمان كمك زيادي كرد و اكنون با پديده هاي نوين توصيه مي گردد بالا بردن دريافت غذا به سمت حداكثر ٬ جهت سلامتي و توليد خوب گاو پس از زايمان ضروري نيست . شايد بهتر باشد در دوره ي قبل از زايمان سعي و تلاش در جهت دريافت مواد غذايي شود تا بالا بردن دريافت مواد غذايي .
در يافت بالاتر ماده ي خشك زيان آور نيست و نبايد عليه اين كار تبليغ گردد ولي اگر گاوها نتوانند مقدار دريافت ماده ي خشك را در خلال دوره ي زايمان ادامه دهند در معرض خطر بيشتري قرا ر خواهند گرفت . پر واضح است كه امكان نگهداري اشتهاي كل گاوها وجود ندارد و متاسفانه تحقيقات كافي در اين خصوص وجود ندارد تا بتوان استراتژي مناسبي را در جهت جلوگيري از كم شدن دريافت ماده ي خشك ارايه نمود . تنها توصيه هاي منطقي را مي توان قبول كرد و بكار برد . در دوره ي قبل از زايش يا دوره ي خشكي نزديك زايمان به طور طبيعي گاو غذاي كمتر مي خورد بنابر اين پيشگيري از هر مسئله اي كه باعث كاهش بيشتر دريافت غذا گردد٬بسيار مهم و حياتي است .
مهم ترين نكات جهت يادآوري :
- جايگاه گاوهاي نزديك زايمان را متراكم نكنيد . اين مشكل معمول گاوداري هاست به ويژه گاوداريهاي توسعه يافته و در تهيه ي جايگاه مناسب جهت گاوهاي در حال انتقال موفق نشده اند . تراكم جمعيت در جايگاههاي با Free-stall 90% تعداد جايگاه آزاد انفرادي است . در جايگاه هاي بدون free-stall و باز حدود 30 متر مربع (مسقف و آزاد )براي هر گاو بايد در نظر گرفته شود .
- از جابه جايي بيش از حد پيشگيري كنيد . محيط هاي جديد و گروه جديد گاو ايجاد تنش مي كند . داشتن گروه هاي متعدد لزوماً يك حسن نيست . به ويژه از جابه جايي گاو وتليسه قبل از زايش بايد اجتناب شود .
- گاو و تليسه را در صورت امكان جدا از هم نگهداريد . با اين كه حساسيت تليسه نسبت به گاو در برابر مشكلات كم تر است ولي اگر در محل غذاو آخور قادر به رقابت با گاو نباشد با جدا سازي آنها اين مسئله ايجاد مشكل نخواهد كرد .
- از تغيير شديد جيره ي غذايي اجتناب گردد . به خصوص از افزودن ناگهاني مواد غذايي كه خوش خوراك نيستند از قبيل (پودر خون٬ چربي) جلوگيري شود . دوره ي انتقال زمان خوبي جهت تغذيه دام با علوفه ي خراب يا كپك زده نيست .
- از غذاي كاملاً مخلوط جهت تغذيه ي گاوهاي نزديك زايش استفاده گردد تا قابل جدا سازي و و انتخاب گاو نباشد .
بدين وسيله از مصرف نشاسته و كنسانتره بيش از حد جلوگيري خواهد شد و حتي مواد غذايي غير خوش خوراك را به اين روش مي توان به گاو خوراند .
- از تنش گرمايي جلوگيري كنيد . به طور معمول به گاوهاي شيري از اين نظر رسيدگي مي شود و نبايد گاوهاي نزديك زايمان را فراموش كنيد .
- آب تازه و به مقدار كافي در اختيار گاوها قرار دهيد . روش تغذيه محدود كننده ي مقدار غذا يك امتياز است به خصوص براي گاودارا ني كه نمي توانند مقدار بالاي دريافت غذا در گروه گاوهاي نزديك زايمان را انجام دهند و يا گاوداراني كه ترجيح ميدهند به طور اجبار دريافت ماده غذايي را بالا ببرند . با محدود نگه داشتن در يافت غذا ٬ احتمال كاهش شديد اشتها و دريافت ماده ي خشك در نزديك زايمان افزايش مي يابد . از نقطه نظر علمي كاربردي محدود كردن در يافت غذا بسيار ساده و قابل انجام است و تنها با افزايش فيبر انجام مي شو د . تعداد زيادي مطالعه و تحقيق نشان داده اند كه دريافت غذا توسط گاو نزديك زا Close-up ارتباط زيادي به مقدار فيبر جيره دارد . براي موفق شدن در محدود كردن غذاي دريافتي بايد غذا را در آخور ها با گردن گير و يا در Stanchion انجام داد . در صورتي كه تغذيه به طو ر گروهي انجام شود٬ رقابت موجب خواهد شد كه تعدادي گاو غذاي بسيار محدودي در يافت كنند و تعدادي ديگر به طور غير محدود غذا بخورند . متاسفانه به اندازه كافي مطالعه و تحقيق در اين رابطه كه سطح فيبر جيره و مقدار جيره ي گاو هاي نزديك زا چقدر باشد تا با كمترين استرس و به آرامي دوره ي انتقال توسط گاو طي شود ٬ انجام نشده ولي به هر حال مدارك كافي وجود دارد كه اشاره به تغذيه ي جيره با انرژي بالا (براي گاو close-up (Mcal/nei/b/dm 0/72-0/70 ٬ (34-40 درصد كربوهيدرات غير فيبري NFC و حداقل 32/0 NFC )كه البته اين توصيه صد درصد و تضمين عليه حل مشكلات پس از زايش نيست. پيدا كردن راه و روش صحيح براي گله ي شما هميشه ساده نمي باشد ولي اجازه ندهيد كه چند مشكل كوچك سد راه شما جهت رسيدن به پاسخ صحيح شود .
|
|
تغذيه گاو خشك و انتقالي (قسمت اول) |
|
گاوهاي تازه زا بايد با مشكلات متابوليكي كم، زايش نمايند. ... دوره Far-off ( خشکي ) اهداف دوره Far-off خشكي شامل : - حفظ نمره وضعيت بدني - حفظ ذخائر پروتئيني و عضلاني - نوسازي ديواره شكمبه و فراهم كردن ويتامين ها و مواد معدني مورد نياز مي باشد.
... اهميت گوساله زايي گاو براي توليد شير تغذيه و مديريت گاو Far-off ... مصرف وضعيت بدني ... ذخاير پروتئيني و عضلاني نوسازي ديواره شكمبه ... ويتامين ها و مواد معدني |
مديريت تغذيه اي لنگش درگاوهاي شيري (قسمت اول) | ||||||||||||||||||||||||||||
تعيين لنگش: ... ... که يک روش سريع وآسان و نسبتا صحيح جهت تعيين شيوع لنگش در گله است.
... ... فاز سوم: ... انواع لنگش: ...... ... .2)لنگش تحت باليني ... ميتواند طولاني وآرام باشد؛يک فرايند مخفي که بستگي به تداوم جراحات با شدت کم دارد.در طول اين دوره لايه شاخي نرم مي شود ودر نتيجه نفوذ سرم از رگها به داخل کوريوم خورشيدي،کف سم زرد کمرنگ است.بويپه در ناحيه خط سفيد،پاشنه واتصال بين پاشنه وکف سم. ... | ||||||||||||||||||||||||||||
مديريت تغذيه اي لنگش درگاوهاي شيري (قسمت دوم)
|
رابطه بين اسيدوز و لنگش: ... پيشگيري از اسيدوز در شکمبه: ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... اثرتغذيه پروتئين روي لنگش: ... ... ... ... ... ... ... ...
|
تقدیر و تشکر
اول سلام میکنم ،به اونایی که ما رو با این پیام هاشون شرمنده کردن.بابا
دمتون گرم.دلگرمی منم شما هستید .ولی وقتی یه سر به امار بازدید
وب میزنم تعجب میکنم که این همه بازدید کننده(حدود۳۵۰نفر در هفته)
اما نظرات خیلی کم.بهر حال منم دوست دارم به مشکلات این وب بیشتر پی ببرم.خلاصه بگم هر چی انتقاد سازنده،کوبنده،خراب کننده و......دارین بگین.
بازهم از خانمها آیدا،زهرا،ریناز،مریم،خانم جمالی واقایان کیوان،کامران واقای راد،علی رحمتی منش وهمه دوستانی که پیام گذاشتن تشکر میکنم.

